Zaburzenia odżywiania są jednym z istotniejszych problemów natury psychicznej związanych z rozwojem cywilizacyjnym. Według badań szacuje się, że na choroby z tej kategorii może cierpieć nawet ponad 2% kobiet, a także do 2% dziewczynek w wieku poniżej 18 roku życia. W znacznie mniejszym stopniu problemy te dotyczą również mężczyzn. Zachęcamy do zapoznania się z opisem najczęściej występujących zaburzeń z tej grupy oraz sposobów na to, jak można sobie z nimi radzić.
Anoreksja
Anoreksja jest zaburzeniem, w którym chory skupia się na utrzymaniu aktualnej wagi lub osiągnięciu jak najniższej wagi za wszelką cenę. Towarzyszy temu lęk przed przybraniem na wadze. Z tego powodu osoba taka nakłada na siebie ekstremalne ograniczenia dotyczące spożywanych posiłków, często łącząc to z dużymi obciążeniami fizycznymi. Chory może uciekać się też do takich zabiegów, jak sztuczne wywoływanie wymiotów po jedzeniu, czy stosowanie środków farmakologicznych na zmniejszenie łaknienia. Wielu pacjentów mimo osiągnięcia skrajnie wychudzonej sylwetki ma na tyle zniekształcony obraz własnego ciała, że wciąż uważa, iż konieczna jest dalsza pogoń za właściwą, według nich, wagą. Długotrwała anoreksja jest niebezpieczna dla zdrowia, a nawet życia pacjenta. Może powodować zaburzenia czynności serca, obrzęki na ciele, wypadanie włosów, niedokrwistość, odwapnienie kości, problemy z pamięcią i koncentracją, czy niepłodność. Według różnych badań od 10 do nawet 20 procent przypadków na całym świecie kończy się śmiercią, a jej powodem może być zarówno skrajne niedożywienie, jak też samobójstwo. Leczeniem zaburzeń odżywiania, w tym anoreksji zajmuje się w Warszawie ZINTEGROWANI Centrum Diagnozy i Terapii https://zintegrowani.com.pl/.
Bulimia
Drugim z najczęściej występujących zaburzeń jest bulimia. Jej istotą są napady nadmiernego objadania się w krótkim czasie. Chory przyjmuje w krótkich, np. kilkugodzinnych okresach ilości jedzenia znacznie większe niż osoba niezmagająca się z zaburzeniami. Ma poczucie, że traci nad tym kontrolę i nie może przestać. Zdając sobie sprawę z problemu, chce schudnąć i odzyskać samokontrolę. Stosuje restrykcyjną dietę, używa środków przeczyszczających, wywołuje wymioty. Dochodzi jednak do kolejnych napadów objadania się i cały cykl ponownie się powtarza. Taki wzorzec zachowania może utrzymywać się przez wiele miesięcy. Część negatywnych skutków bulimii może mieć podobny charakter do tych wymienionych powyżej. Chory ma problemy z koncentracją, zmaga się ze zmiennymi nastrojami i lękiem. Zaburzeniu ulega praca narządów wewnętrznych – serca, nerek, jelit. Niewłaściwe odżywianie się staje się też widoczne poprzez suchość skóry i włosów, czy łamliwość paznokci.
W każdym z tych przypadków najskuteczniejszym rozwiązaniem jest profesjonalna diagnoza u specjalisty. Na podstawie wywiadu oraz badań terapeuta stwierdzi, jak głęboki jest problem. Zleci też dalsze kroki, które pozwolą choremu odzyskać kontrolę nad swoim życiem. Niezbędna jest psychoterapia, aby pacjent mógł zrozumieć mechanizmy kierujące jego zachowaniami i nauczyć się nowych wzorców. Oprócz tego zalecona może być też pomoc dietetyka. W razie konieczności do leczenia włączony może zostać również psychiatra, który przepisze leki przeciwlękowe czy przeciwdepresyjne.
