ARCHITEKTURA CEGLANA NA POBRZEŻU BAŁTYKU Piękno architektury ceglanej, licznie reprezentowanej na terenie pobrzeża Morza Bałtyckiego, niejednokrotnie jeszcze średniowiecznej, zachwyca po dzień dzisiejszy.

Ten budulec, pierwotnie kojarzony z reprezentacyjnością wyższych sfer, m.in. z uwagi na kolor czerwony, uznany został za materiał ekskluzywny o szczególnym znaczeniu dla władców. Tajemnice architektury ceglanej przedstawione są na ekspozycji, prezentującej wyniki badań naukowych nad znaczeniem kolorytu cegły oraz jej użycia. Ekspozycję przygotowaną przez Kulturstiftung der deutschen Vertriebenen z Bonn pod kierownictwem dwóch ekspertów: prof. Christofera Herrmanna i prof. Matthiasa Müllera.oglądać można w Muzeum w Brodnicy - piwnice zamku krzyżackiego,ul. Zamkowa 1 Wystawa składa się z 36 plansz w języku polskim. Od drugiej połowy XII wieku wzniesiono w regionie, na którym oprócz narzutowych kamieni polnych prawie nie było naturalnego kamienia, monumentalne budowle z czerwonych i żółtych wypalonych kamieni sztucznych - cegieł. Technika ta została udoskonalona podczas budowy wspaniałych od strony artystycznej katedr, kolegiat, kościołów parafialnych i klasztornych, ale również reprezentacyjnych zamków, ratuszy i domów mieszczańskich. Znaczące przykłady tego rodzaju budowli można znaleźć nad Dolną Wisłą, takie jak Zamek w Malborku oraz nie mniej imponujący Kościół Mariacki w Gdańsku. Pejzaż architektury ceglanej południowego wybrzeża Bałtyku jako europejski, ukształtowany ręką człowieka krajobraz kulturowy wysokiej rangi, jest dzisiaj nie tylko atrakcją dla turystów z całego świata, lecz stanowi także istotną część wspólnej tożsamości mieszkańców makroregionu. Co najmniej od przełomu lat 1989/90 badania naukowe nie zatrzymują się na granicach, ale wykazują się silnie integrującym ponadnarodowo działaniem historyków sztuki, badaczy architektury i historii.

UM Brodnica